Հարգելիներս, շնորհակալ եմ, որ բլոգում պասիվությունս չի խանգարում ձեզ այցելել ՛՛Մոլորակ՛՛, ուզում եմ ձեզ հրամցնել անցած տարվա  գրառումը նույնությամբ, բայց նորովի… Հետաքրքիր օրինաչափությամբ այն գրել եմ 2011թ.-ի դեկտեմբերի 19-ին, նույն այս օրը:

Երբ Գորկին բարբառեց, որ «մարդն ստեղծված է երջանկության համար, ինչպես թռչունը թռչելու համար», նույն այդ մարդը պարզապես ծիծաղեց գրող-իդեալիստի գեղեցիկ արտահայտության վրա: Եվ իզուր, որովհետև դասականը իրավացի էր, և ոչ թե իդեալիստական, այլ բժշկական տեսանկյունից:

Սիրելի ընթերցող, Երջանկություն ասելով՝ յուրաքանչյուրս հասկանում ենք այն ամենի ամբողջությունը, ինչը կստիպի մեզ երջանիկ զգալ, հոգեպես բերկրալ ու ապրել լույսի մեջ` ամենալավի սպասելիքներով ու ամենաջերմ սպասումներով (նկարի ընտրությունն էլ արտահայտում է իմ մոտեցումը Երջակությանը;).): Ահա թե ինչ եմ մաղթում ես Ձեզ` Երջանկությամբ ողողված կյանք (ի դեպ մաղթանքներից շատերում հենց այդպես էլ ասում եմ): Եկե՛ք միասին սովորենք զգալ Երջանկության համը, ապրել դրանով, սպասել ու հուսալ` անկախ ամեն ինչից` դժվարություններից, առօրյա խնդիրներից, առանց որոնց Երջանկությունը թերևս այդքան էլ չէինք գնահատի: Continue reading →